Müzakere Blog ©

Av. Şamil Demir tarafından kaleme alınan ve Adalet Yayınevi tarafından “Avukatın Uzlaşma Sağlama Yetkisi” adıyla yayınlanan kitapta, uyuşmazlık taraflarının bir müzakere yöntemi olan ve  Av. K. m. 35/A’da düzenlenen uzlaşma sağlama yoluna karar vermesinden; uzlaşma tutanağının imzalanması, icra takibine konu edilmesi ve muhtemel itiraz ve iptal taleplerine kadar olan hukuki sürece ilişkin bütün ihtimaller değerlendirilmiştir. Uygulamada ortaya çıkabilecek sorunların tespitinden ziyade uygulayıcılara yol gösterecek önerilerde bulunmaya çalışılmıştır. Doktrinde var olan görüşlerin aktarılmasıyla yetinilmeyerek uygulamayı olumsuz etkileyen eksiklikler ele alınmış ve düzenleme önerileri getirilmiştir. Bu açıdan çalışma avukatlık hukuku, borçlar hukuku, medeni usul hukuku ve icra iflas hukuku alanlarına giren konularda maddi hukuk ile cebri icranın, alternatif uyuşmazlık çözüm yollarıyla hukuk biliminin iç içe geçtiği bir kapsama ulaşmıştır.

Yazının geri kalanını oku »

Dünyada büyüyen bir endüstri olan “uyuşmazlık çözümü” ülkemizde şimdiye kadar hem ilgi çekmedi, hem de hakettiği önem verilmedi. Uyuşmazlık çözüm yöntemlerinden birisi olan müzakere teknikleri konusunda ülkemizde neredeyse hiç Türkçe eser yoktu. Var olanlar da pazarlamacıların müşterilerini ikna yöntemlerini içeren, çatışma çözümüyle ilgisi olmayan, nispeten kalitesiz yayınlardı. Ancak çalışmalarını ve yürüttüğü projeleri taktirle takip ettiğim İstanbul Bilgi Üniversitesi bir ilke imza atarak, bu alandaki çalışmalarıyla ünlenmiş ve kendilerini kanıtlamış avukatlar ve üniversite öğretim üyeleri olan;

Roger Fisher
William Ury
Bruce Patton ‘un ortak çalışması olan “EVET” Boyun Eğmeden Anlaşmaya Varmak kitabını Türkçeye kazandırmışlardır.

Bu titiz çalışmalarından dolayı emeği geçen herkesi kutlar, ülkemizde müzakereye atılmış en anlamlı adım olarak ifade etmekten de mutluluk duyarım.

Kitabı edinmek için: www.bilgiyay.com adresinden spariş verebilirsiniz.

Sn. Çağdaş Ekler ‘in müzakere.org makale arşivinde yayınlanan yazısı müzakereye ilişkin benimsenen ve doktirinde de kabul gören neredeyse bütün müzakere yaklaşımlarını topluca değerlendirebilmemizi sağlayan başarılı bir çalışma.

Bir müzakerede benimsenecek yaklaşımın “çözüm” ya da “anlaşma” mı doğrucağı da yine müzakerede benimsenen taktik ve yaklaşımlarla doğrudan ilgilidir. Rekabetçi yaklaşımı benimseyerek yapılan, kıran kırana bir müzakereden sonra ortaya çıkan ve tarafları mutlu etmeyen bir anlaşma, aslında o uyuşmazlığa “çözüm” olamayacaktır. Çünkü daha sonra pişmanlık yaratan ve icabında caymayı da gerektirecek bir anlaşma, sadece o an için masadan kalkmayı sağlamış olacaktır ama varılan anlaşmaya uyulması yönündeki “irade” hiç de kuvvetli olmayacaktır.

Bununla birlikte benimsenecek işbirlikçi ve sorun çözücü yaklaşım, “gerçek ve uygulanabilir çözümlere” odaklanma fırsatı vermektedir.

Rekabetçi bir müzakere yaklaşımını yürütebilmek için herhangi bir eğitim almaya gerek yoktur. Bu tür yaklaşımı neredeyse her orta zakada birey kendiliğinden yürütebilecektir. Ama çözüme odaklı yaklaşımlar eğitimi de içine alan bir kişisel gelişim sürecini gerektirecektir.  İlkeli müzakere tekniklerini ve buna ilişkin yaklaşımları diğerlerinden ayıran en önemli fark, bu tür müzakereyi “bilinçli” kişilerin yürütmesi gereğinden kaynaklanır.

Bir inşaat uyuşmazlığı nedeniyle arabuluculuk sürecine dahil olan ancak müzakerelerde bir türlü yol alamayan ve anlaşma sağlayamayan taraflara o uyuşmazlık sırasında arabuluculuk yapan Ronald Bradbeer tarafından şu soru sorulmuş:

Evli misiniz? Evliliğinizde mutlu musunuz? Akşam karılarınızın yanına anlaşarak mı yoksa anlaşamadan mı gitmek istersiniz? Anlaşırsanız karılarınız muhtemelen yanağınıza sıcak bir öpücük ve konduracak ve size sarılacaktır, demiş.

Bu soru ve değerlendirmeden sonra tarafların olaya bakış açısı kesin bir şekilde yön değiştirmiş ve Ronald Bradbeer taraflardan biriyle özel görüşme yaparken, odanın kapısını çalarak açan diğer taraf, “ben sıcak bir sarılmayı tercih ediyorum” diyerek anlaşmak istediğiniz bildirmiş.

Bu hikayeden hepimizin anlamış olacağı gibi, arabuluculuk sürecini olumlu yönde etkileyecek ve o an için olay ve uyuşmazlıkla ve arabuluculuk süreciyle ilgisiz gibi görünebilecek kişilerin taraflar üzerindeki olumlu olabilecek etkilerinden de yararlanılması gerekeceği sonucunu çıkarabiliriz.